یکی بود ...یکی نبود...غیر از خدا هیشکی نبود... چرا. بود . یه سیب بود . سیب زرد...از مدت ها یه کرم مهربون تو دلش جا خوش کرده بود... نه کرم اونو می خورد ، نه سیب دستشو از درخت ول می کرد ؛ حتی از اینکه تنها نیست و همیشه یه نفر تو دلشه ، احساس رضایت می کرد ...

یه روز خوش بهاری ، که گنجیشکا جیک جیک می کردن و آسمون صاف بود و خنکای باد ، سیب رو تاب می داد ، سیب و کرم ، گرم صحبت بودن ... گل می گفتن ...گل می شنفتن ...

سیب گفت : " من این قدر بهت اعتماد دارم که مطمئنم حتی اگه گشنت بشه هم ، یه گاز به من نمی زنی ..."

کرم خوشحال و خوشحال تر می شد ... اما تو دلش یاد اون روز اول می افتاد ...روز اولی که وقتی می خواست بره تو دل سیب ، یه گاز کوچولو زده بود ... حتی قورت هم داده بود ... گناهی که فکر می کرد هر طور شده باید بگه ... بالاخره تصمیمشو گرفت ... چرا صبر کنه تا روز جدایی بهش بگه ؟ همون موقع دست به کار شد ... بدن نرمشو راست گرفت ... سینه شو صاف کرد ... تا اومد شروع کنه ، سیب گفت :" نه ...نگو...می ترسم ناراحت بشم ! " ... اما کرم بالاخره گفت ... حالا انگار یه باری از شونه ش برداشته باشن ، نفس راحتی گشید ...هااااای ...

سیب ... خوشحال تر از قبل ... گفت : " حالا نوبت منه ! من یه چیزی رو از تو پنهون کرده بودم ... حالا که تو گفتی ، منم می گم ..."

کرم مهربون ، سراپا گوش شده بود ... سیب گفت : " نه کرم جون ... می ترسم بگم ، تو ترکم کنی ..."  ازش قول گرفت و بهش گفت ... درباره روزگارش ...اینکه رنگ و مزه ش خوب نیست ...به خاطر همینه که تا حالا کسی نچیدتش ! ...هنوز به درخته ...

کرم با دقت گوش می داد ... یادش می یومد اولین گازی که زده بود ... چه مزه ای داشت ؟ اون روز این قدر گرسنه بود که مزه رو یادش نمونده بود ...

سیب با نگرانی ادامه داد : " اگه می خوای بری به یه سیب دیگه ، برو... نمی خوام به زور اینجا بمونی..."

کرم اما...سراسر حس دلسوزی ... همیشه به امید یک گاز ...و حالا ...

یعنی چه اتفاقی باعث شده بود که سیب نتونه مثل بقیه دوستاش باشه ؟ کرم قصه ما چه طور با سیب برخورد کنه ؟ چرا سیب فکر کرده بود اگه بگه ، کرم تنهاش می ذاره ؟ اگه به خاطر رنگ و مزه پیشش مونده بود ، پس چرا تا حالا گازی از اون نزده بود ؟ ...

یادمون باشه که نقص سیب ، به خاطر کرم نبود ... و این چیزی بود که سیب رو بیشتر می رنجوند ...